Om half acht stapten we de hotelkamer uit om naar AVIS te gaan. Tja, het lijkt vroeg maar toen waren we toch al zo’n anderhalf uur wakker.
Bij AVIS waren de dames bijzonder vrolijk en toen William zei dat we naar Woodbury zouden gaan zag je de twinkeling in de ogen en kwam spontaan een grote grijns op het toch al zo’n vrolijke gezicht. “You do wear flats, do you?”
De auto piept heel irritant en we weten niet waar het vandaan komt!
Op onze eerste adresje, een Stop ’n Shop, gekeken naar Silk Therapy en Chi Iron Guard maar helaas was het een vergeefse stop. Geeft niks want verderop lag een Wall Mart waar we een groot deel van onze boodschapjes konden vinden. In de Rockaway Townsquare mall zat inderdaad een Eddy Bauer maar daar slaagde William niet. Ik heb wel 3 mooie pakjes gekocht bij Macy’s voor een totaal waar ik in NL misschien één pakje had kunnen bemachtigen. In diezelfde mall heb ik bij ‘Essentials’ twee flesjes Chi opgepikt.
De auto piept nog steeds en het is net of iemand de riem niet goed omheeft.
Woodbury Common Premium Outlets was een ervaring die ik niet graag weer wil meemaken. De zg valet parking was zelfs nog een pokkeneind lopen en de rest van de parkeerplaats stond helemaal vol. Wat een onbeschrijflijke berg mensen was er op de been zeg! Ik heb wéér leuke s
choenen gekocht en prachtig ondergoed maar verder was er nergens normaal bij te komen. Bij de Uggs winkel stonden ze rijendik buiten te wachten en sorry Suus maar hier zijn we toch maar niet in gaan staan. Bij de J. Crew winkel kochten wij een leuke jamabroek voor William en slofjes voor mij. We hadden geen fut om nog verder te lopen dus gingen we lekker op weg naar ons volgende adresje.
Sjongejongejonge, wat een irritant piepje heeft die auto.
De Garden State Plaza mall was ook al zo achterlijk druk. William heeft er twee leuke shirts opgepikt en een Levis 501. De Khiel winkel was direct bij de ingang dus het hele boodschappenlijstje voor Liesbeth ingeslagen. Nadat ik bij NY en Company twee bloesjes gekocht had zijn we een hapje gaan eten in het Italiaanse restaurant, Pappa Razzi. Het was écht heel lekker en er zijn nog 8 zaken aan de westkust, ook in Boston dus wie weet gaan we er nog wel een keer eten.
Het geluid stond een beetje zachtjes van de TomTom en toen ik het wat harder had gezet ging die auto ook ineens harder piepen………
De auto is inmiddels teruggebracht, William heeft water en jus d’orange ingeslagen en ik ga zo op bed liggen met het toetje: een 6 laagse chocoladetaart!
Als we thuis zijn toch maar even de instellinggen van de Tom Tom nakijken.
Morgen: de Jets!
Bij AVIS waren de dames bijzonder vrolijk en toen William zei dat we naar Woodbury zouden gaan zag je de twinkeling in de ogen en kwam spontaan een grote grijns op het toch al zo’n vrolijke gezicht. “You do wear flats, do you?”
De auto piept heel irritant en we weten niet waar het vandaan komt!
Op onze eerste adresje, een Stop ’n Shop, gekeken naar Silk Therapy en Chi Iron Guard maar helaas was het een vergeefse stop. Geeft niks want verderop lag een Wall Mart waar we een groot deel van onze boodschapjes konden vinden. In de Rockaway Townsquare mall zat inderdaad een Eddy Bauer maar daar slaagde William niet. Ik heb wel 3 mooie pakjes gekocht bij Macy’s voor een totaal waar ik in NL misschien één pakje had kunnen bemachtigen. In diezelfde mall heb ik bij ‘Essentials’ twee flesjes Chi opgepikt.
De auto piept nog steeds en het is net of iemand de riem niet goed omheeft.
Woodbury Common Premium Outlets was een ervaring die ik niet graag weer wil meemaken. De zg valet parking was zelfs nog een pokkeneind lopen en de rest van de parkeerplaats stond helemaal vol. Wat een onbeschrijflijke berg mensen was er op de been zeg! Ik heb wéér leuke s
Sjongejongejonge, wat een irritant piepje heeft die auto.
De Garden State Plaza mall was ook al zo achterlijk druk. William heeft er twee leuke shirts opgepikt en een Levis 501. De Khiel winkel was direct bij de ingang dus het hele boodschappenlijstje voor Liesbeth ingeslagen. Nadat ik bij NY en Company twee bloesjes gekocht had zijn we een hapje gaan eten in het Italiaanse restaurant, Pappa Razzi. Het was écht heel lekker en er zijn nog 8 zaken aan de westkust, ook in Boston dus wie weet gaan we er nog wel een keer eten.
Het geluid stond een beetje zachtjes van de TomTom en toen ik het wat harder had gezet ging die auto ook ineens harder piepen………
Als we thuis zijn toch maar even de instellinggen van de Tom Tom nakijken.
Morgen: de Jets!

Geen opmerkingen:
Een reactie posten