De laatste dingetjes in de koffers gedaan en omdat de alle wegen in de Randstad volgestouwd stonden met auto’s gingen we wat vroeger weg dan gebruikelijk. Om even over negenen reden we via Wassenaar naar Schiphol en het viel zeker niet tegen. Auto weggezet op lang parkeren en opgewekt naar de gate alwaar we enorm vriendelijk werden geholpen.
De rij bij de paspoortcontrole hadden we weleens langer gezien. Helaas had deze vrouwelijke douanier een hartgrondige hekel aan Aziaten en ze bladerde dan ook tergend langzaam iedere pagina van het paspoort door. Vlak voordat we het vliegtuig ingingen: PANIEK!!!! Waar is het fototoestel? Ik had het klaargelegd dus het is William zijn schuld….. Maar de paniek was in het vliegtuig alweer over want hij zat gewoon in de handbagage. Tuttebel kan me toch een snuitje trekken, WOW!
Het is overal warm, en nee…..dat ligt niet aan de overgang! Het vliegtuig stond op braadtemperatuur waardoor we het dubbel benauwd kregen in die kruipruimte. Jeetje wat ben je toch verwend als je wel eens business class vliegt zeg! Ach, al met al viel het wel mee hoor. Over Continental hebben we absoluut niets te klagen. Het eten was niet écht slecht, de films on demand waren niet te verstaan maar de spelletjes waren heel erg leuk en je had ieder een eigen schermpje.
De rij bij de douane was niet lang maar de wachttijd was des te langer. Een kudde non habla’s sprak geen andere taal dan Spaans en er was ook nog iets mis. Toen we eindelijk aan de beurt waren konden we gelukkig gewoon Amerika in. De fout die met de zomervakantie was gemaakt met de vingerafdrukken was dus door de dienstdoende douanier in Philadelphia helemaal hersteld.
Bij de taxi’s stond ook al geen lange rij en doordat een dame onze bestemming alvast noteerde ging het allemaal vrij snel. Taxi 228 was een wat minder goede keuze. De Ghanees vroeg ons of hij de Hollandtunnel moest nemen en toen wij aangaven dat hij dat zelf mocht beslissen ging hij midden op de weg rijden om zijn navigatie in te stellen. Ik heb ’t adres wel 5 keer uitgespeld voor hem maar jeetje, hoe moeilijk kan Church street zijn? Afgezien van het feit dat het in de auto stonk naar kattenpis reed deze gek als een idioot richting ons hotel. Hij probeerde zelfs een Hummer van de weg af te rijden.
Nouja, we hebben lekker een hapje gegeten bij TGI en liggen uitgeteld op bed. Het is immers al half vier in de ochtend (21:25 plaatselijke tijd) en we gaan eindelijk met de voetjes omhoog.
Morgen: Macy’s Thanksgiving Day Parade en de Radio City Christmas Experience with the Rockettes.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten