Och, die arme benen en voetjes!

Het begon weer vroeg maar daar hebben we altijd de eerste paar dagen last van. Gewoon om een uur of 9 richting ‘onze’ diner bij Grand Central waar we wederom lekker ontbeten.

Na het ontbijt direct naar Helen Coleshill, onze Finance collega die voor ons de Jets tickets in ontvangst heeft genomen. Met ieder een hele leuke toegangsbadge gingen we naar de 9e etage van het prachtige Helmsley op 230 Park Avenue. Helen was er nog niet en dat hadden we kunnen weten als ik het lichtje van de BB niet uit zou hebben gezet. Ach, binnen een kwartiertje was ze er en we hadden ook zó de tickets. Nog even naar de 13e etage waar ING Clarion van een wat mooier uitzicht kan genieten.

Hop, op naar Macy’s! We zijn van links naar rechts gelopen maar toen we de rij naar de roltrap zagen zijn we afgehaakt. Man, man, man wat was ’t druk. Zo druk hebben wij het er echt nog nooit gezien. Ook 5th avenue was niet om doorheen te komen en we weten nu waarom het black Friday heet. Voor de winkeliers zijn het gouden tijden maar ik weet wel dat je ons niet ziet tussen deze meute.

De Apple store was nog een beetje te doen en zeker toen er een dame naar mij toe kwam met de vraag of ik met cash of credit card wilde betalen. Zij kon mij met een mobiel kastje laten betalen en de receipts gingen naar mijn hotmail adres. Met een muis, een adapter set en een dock waren we binnen een kwartier weer buiten. Bij de Disney store weer een ontzettend leuke kerstbal gekocht – met Mickey als honkballer – en bij Nine West een paar prachtige schoenen. Over de laarzen die William graag wil dat ik koop, zit ik nog te twijfelen. We zijn nog een Aldo Shoes binnen geweest maar daar hadden ze niks leuks.

Dim Sum lunch was heerlijk alleen zat er één pakketje tussen waarvan we de herkomst van de inhoud niet helemaal konden achterhalen aan de textuur dus daar hebben we maar niet al te lang over nagedacht. Om nog maar even verder te gaan over het eten: het diner in het steakhouse wat Willliam had uitgezocht was heerlijk maar we konden niet wachten om af te rekenen. Van 8.30 am tot 8 pm op pad pffffffft, we zijn werkelijk verrot!

We hebben weer zó ontzettend veel kilometers te voet afgelegd dat Bill net tegen mij zei: “Je mag namens mij vermelden dat ik de afgelopen twee dagen zoveel gelopen heb dat ik niet van plan ben om de komende twee dagen de rest van mijn knietjes aan gort te lopen.”

Gelukkig maar dat we morgen een auto gehuurd hebben om naar een paar malls te gaan en dat we zondag naar de Jets gaan. We hebben nog veel te doen en de dingen die wij op ons lijstje hebben staan komen we weer niet allemaal aan toe. We zitten nu tegenover het WTC en ik wil dit keer wel naar het museum toe. Dat lijkt me best heel indrukwekkend n.l. Maar of we daar tijd voor hebben…..

De tv staat aan op American Football en ik kan haast niet wachten om onder de wol te gaan. Het is immers al 8.16!